Urodzony w październiku 1967 r., absolwent prawa na UAM w Poznaniu i École Supérieure de Commerce we francuskim Breście, pracował blisko dwadzieścia lat w korporacjach francuskich, amerykańskich, szwajcarskiej i rosyjskiej. Dziesięć lat temu przestał. Poza Polską pomieszkiwał – dłużej lub krócej – w Bretanii, Paryżu, Szwajcarii, Holandii i w Moskwie.

Do jego głównych zainteresowań należą historia, kultura, pamięć, tożsamość, a także wino i kulinaria.

Kaźmierowski jest założycielem Fundacji Identitas, która od 2014 roku przyznaje Nagrody Identitas w dziedzinie literatury i historii oraz wspiera stypendiami polskich absolwentów i doktorantów uczelni humanistycznych. Wśród laureatów i nominowanych do Nagrody Identitas znaleźli m.in. Jarosław Marek Rymkiewicz, Marta Kwaśnicka, Beata Halicka, Ryszard Kaczmarek, Jan Polkowski, Bogdan Podgórski, Anna Janko, Maciej Pieprzyca i Przemysław Dakowicz.

Dwa lata temu wydał “Podróże z kwasem, garbnikiem i słodyczą” (współautorzy: M. Mizerka i A. Paszczak, wyd. Zysk & S-ka). Publikuje też felietony (ostatnio w  Publicrelations, Magazyn Wino, Do Rzeczy, A Zero) i wyprowadza buldoga. W lipcu 2017 ukazał się jego „Winnik. Krople z podróży” (Wydawnictwo Noart).

„Winnik. Krople z podróży” to wybór felietonów Kaźmierowskiego z ostatnich lat. Wino jest z rzadka głównym ich bohaterem, częściej tłem i paralelą, a czasem jedynie pretekstem. Jak mawiał W.C. Fields: „Gotuję z winem; czasem nawet dolewam je do potrawy!”.

W tej wciąż stosunkowo wąskiej dziedzinie piśmiennictwa w Polsce nie brakuje jednak mistrzów, od Marka Bieńczyka i Bogusława Deptuły, po samego Melchiora Wańkowicza. Bez wątpienia ich prace były dla autora niedoścignionymi wzorcami, przy tym raczej centylitra i niepowtarzalności – niż metra.